«Хоол баринхай гүш?», - гэжэ hая болотор мэндэшэлсэжэ ябаhан хитадуудта нөөсэ баялигаа миинтээр шахуу дамжуулжархёод, мүнөө «үмдэгүй» болоhон аад, «үбдэг соорхойдоо» үшөө өөдэрхэжэ байгаа гүб даа, манай гүрэн... Теэд яахаб? Ород хүнэй зосоохи тиимэ зайраа, үргэн дэлгэр, гүн бодолгүй, hэбхихэн. Тиибэшье ородуудтаяа ябаашамнай холо дээрэ – хитадуудта, солонгос яhатандал, япон арадтал ажал хэжэ шадахашьегүйбди, хэхэеэ hананашьегүйбди гэгшэд манай дунда биил! Тиимэhээ худалаар хэлээд, хулгай хээд, архи уугаад, hанаа амархан hуугаашамнай бидэндэ, буряадуудта, ехэ тааруу шэнги. Теэд үнэхөөрөө тиимэ гү?
Харуулшан ябанхаар, харыт хони ямаадаа!
Муугаар hурабал, малайнгаа hүүл мушхахаа маанадтаяа үлэхэш гэжэ баабай эжынэр үхибүүдтээ урдань хэлэдэг бэлэй. Мүнөө болоходо, малай hүүл мушхахаhаа дээрэ юумэн үгы хэбэртэйл. Эгээл тиигэжэ В. Филипповэй нэрэмжэтэ Хүдөө ажахын академиин захирал Галсан ДАРЕЕВ тэмдэглэнэ. Хотодо харуулшан болоод, алибаа дэлгүүр hахижа, hарын туршада 10-15 мянган түхэриг абахын түлөө зогсохын орондо, нютагтаа малаа хараад, олзо яагаад олохо тухай бодогты, ажал эмхидхэгты гэжэ залуу дарга захина. Эгээл тиигэжэ шадаха мэргэжэлтэдые бэлдэжэ байнабди гэнэ.
Сагаан эдеэнэйнь тyлөө сагаадуулыт гарыень!
Нютагтаа үдхэhэн малай мяхан, hүн эрилтэтэй, хүдөөгөөрхинэй урмашамаар үнэ сэнтэй hаань, Буряад Уласнай, бүхы Ород гүрэмнайшье өөдөө бодохо hэн.
Хүдөө нютагаар хүнүүд үсөөн. Хүдөөгөө hэргээхын тулада хүн зонhоо hайн сэнгээр шанартай hү худалдан абажа, үйлэдбэриеэ ябуулха байгаабди", - гээд, улас түрын болон олониитын ажал ябуулагша Бато Семёнов дабтан-дабтан хэлэнэ.
Холын хари гүрэнүүдhээ асарhан эдеэгээр бэеэ хорложо байнхаар, ямаршье холисогүй нютагайнгаа сэбэр хоол эдижэ үндыhэн үхибүүдшье шанганууд байхал гээд нэмэhүү.
Тобшолол
Мал ажал – мэхэгүй ажал. Унаhан малгайгаа абаха сүлөөгүй малай хойноhоо ябагдадаг. Тэжээл бэлдэхэ, унтари хэбтэрииень түхеэрхэ, шабааhа түүхэ, харюулха, уhалха...
Эдэ бүгэдые би, жэшээнь, багаhаа хэлсээб. Гэртээ аба эжымнай олзо оршоёо тооложол байдаг hэн. Бүтэн жэлэй туршада үнеэднай бэлшэдэг бэлэй. Гахаймнайшье hаа, бэлшээриин hэн. Талхандаа халаахай хэжэ бусалгаха даа. Гахайнуудаа ганса талхаар байлгаа hаа, өөрыгөө «эдижэрхихэл» гэлдэхэ. Хэдэн жэлдэ хойноhоонь ябажа үдхэhэн малайнгаа мяха хотын хүйхэр наймаашадта хямдаар тушаагаад, урмаа хухархаар байгдаа юм шуу. Олзо багатайень ойлгоhон манайхин мүнөө мал гэхэеэ болинхой. Тахяашье харахаяа hанадаггүй – олзогүй гэдэг. Иимэ жэшээнүүд – зүндөө. Тиимэhээл хүдөөгөөрхин хотын захаар түрисэлдэнэ.
Хүн бүхэмнай хоолойгоо тэжээхын лэ түлөө ажал хэнэ гээшэ. Тиихэдээ хүдэлhэнэйнгээ зэргэ хүрэнгэтэй байхаяа хүсэнэ ха юм.
Автор: Сарюуна ЭРДЫНЕЕВА
Фото: yandex.ru