​Жабар Үбгэн

- Хүнэгыеш үгэнэм, зосоонь мүнгэн хашарhануудые хээб, үшөө алмаз эрдэни хээб – косынкадаа хадхахаш.

Уран гартахан Жабар Үбгэндөө баяр хүргөөд, гэртээ ошобо. Гэртээ ерээд, ябаhан ябадалаа хуу хөөрэбэ. Нянюшкань Унтаанагхандаа хэлэнэ:

- Харана гүш, хүн ажал хээд, юумэ абана. Худаг руу ороод, Жабар Үбгэниие олоод, хэ гэhэн юумыень хэ.

Залхуу Унтаанагхан худагта ерээд, оёор хүрэтэрнь орошобо. Пирожогтой пеэшэншье хараба, ногоон яблокатай модошье хараба – теэд юушье абабагүй, залхуутай байгаа. Жабар Үбгэндэ хооhон гартай дүтэлөөд: “Юу хээ хээд, хүлhэ абаха дуратайб”, - гэбэ.

- Зүб лэ хэлэнэш! Хүнжэлым хүбхылгэ, гэр соом сэбэрлэ, эдихэ юумэ шана! Унтаанагхамнай  бэеэ зобоохогүй хаб даа гээд, Жабар Үбгэнэй захил дүүргэбэгүй.Үбгэжөөл өөрөө эдеэгээ хээд, гэрээ сэбэрлээд, үшөө Залхууханиие эдеэлүүлбэ. Гурбан үдэрэй үнгэрхэдэ, Унтаанагхамнай бэлэг эрибэ.

- Ямар ажал хээбши даа! – гэжэ үбгэжөөл гайхаад. – ши намда түлөөhэ түлэхэ бэшэ гүш! Зай, яахаб теэд, ямар ажал хүн хээб, тиимэл хүлhэн байдаг ха юм даа. Жабар Үбгэн Залхууханда нэгэ гартань томо мүнгэн шулуу, нүгөө гартань – томо гэгшын алмаз эрдэни хэбэ.

Залхуухамнай Жабар Үбгэндөө hайнииешье хүргэнгүй гэртээ гүйжэ ерээд, hайрхаба:

- Зай, битнай абгайhааш дээрэ байнаб. Мүнгэн хашарhануудыеш бэшэ...- хэлэжэ дүүргөөдүй байхадань, алтан шулуунииньшье, брильянт эрдэнишье газар руу урдашаба. Харин таанад, хүүгэд, бодожо үзэгты: эндэ ямар юумэниинь үнэн бэ, ямар юумэниинь худал бэ? Ямар юумэниинь хүхюунэйхи хэлэгдээб, ямар юумэниинь hургаалай түлөө?  

( Эхиниинь январиин 27-ой дугаарта)    

ВСГУТУ-гай доцент, Россиин Федерациин Эрдэм мэдэсын яаманай габьяата хүдэлмэрилэгшэ Цыпылма Бабуева оршуулба